صعود به قله سبلان

25و26و27 مرداد

سرپرست : فاطمه اسلام پناه

هزینه برنامه : ناقابل 20000 تومان

مهلت ثبت نام : تا سه شنبه 16/5/ 87

مسول ثبت نام : فاطمه اسلام پناه

قله لزون (پیش برنامه سبلان)

شب  مانی

۱۷و ۱۸ مرداد پنجشنبه جمعه

حرکت ساعت ۶شب از درب اصلی پارک جمشیدیه (جاپا)

(توجه : شرکت در این برنامه برای دوستانی که قصد شرکت در برنامه سبلان را دارند اجباری است )

 مسول ثبت نام : شوکا شجاعی

 مهلت ثبت نام : سه شنبه ۱۶/۵/۸۷

تارگاه محمدرضا شمشیری با نام روشنک و به آدرس اینترنتی  گشایش یافت :

                           www.mshamshiri.ir

                                                                                                                               یا حق

تنگه واشي

(گلگشت)

پنج شنبه 10/5/87 يکروزه

مهلت ثبت نام برنامه تا سه شنبه 7/5/87

مسئول ثبت نام شوکا شجاعي

هزينه برنامه 2000 تومان

( توجه بخشی ازبرنامه داخل آب اجرا می شود لباس مناسب فراموش نشود و ۱ وعده نهار )

اولین صعود تیم کوهنوردی دانشکده مهندسی پلیمر دانشگاه صنعتی امیرکبیر به
 دومین قله مرتفع ایران

قله 4850 متری علم کوه،

 را تبریک می گوییم.

اعضای تیم: فائزه رضایی(سرپرست)- مرتضی گنجایی(راهنما)- تهمینه عنایتی- بهناز رنجبر - مجتبی زینال - محسن ونک -مهدی احمدی-  محمدرضا شمشیری - مهدی زمردی(زمرد)

صعود افتخارآمیز تیم 7 نفره ایرانی به سرپرستی لیلا اسفندیاری، به

قله 8125متری نانگاپاربات

را تبریک می گوییم.

به امید بازگشت پرشکوهشان

سلام بچه ها.همون طور که میدونید تو این دوره من مسئول کمیته آموزشی گروه کوهم و در بعضی از برنامه ها به تناسب برنامه و خطرات احتمالی برنامه ، مطالب آموزشی مرتبط رو براتون شرح میدم.کوهنوردی یه ورزش لذت بخشه اما همون طور که هممون میدونیم با خطراتی همراهه که اگر به اونها توجه نکنیم و راه مقابله با اونهارو ندونیم نه تنها دیگه لذتی نداره بلکه ممکنه خاطره ی تلخی رو برای ما یا همنوردامون به جا بگذاره . در همین راستا من مطالب آموزشی گفته شده در برنامه ها رو در وبلاگ قرار میدم تا هم مروری بشه برای بچه هایی که در برنامه بودن و هم کسانیکه نبودن بتونن از این مطالب استفاده کنن.بچه ها بهتره این مطالب رو سرسری نگیرید و بخونید چون اتفاق برای شما ممکنه رخ بده .در برنامه جنگل نوردی مطلبی در مورد مسمومیت های تزریقی ارائه شد که در ادامه میتونید اون رو بخونید :

طنزيمات برنامه هاي گروه كوه

برنامه : پياده روي در جنگل

مكان : روستاي دَلِسم - ويسَر  در حوالي روستاي كندلوس – جاده چالوس

زمان : روز پنجشنبه و جمعه مورخه 13 و 14 تيرماه 1387

سرپرست : سركار خانم مريم بيات

راهنما : آقاي مهندس مير علي حسيني

تعداد افراد شركت كننده : 35 نفر

محل حركت : ساعت 6:30 صبح از جلوي دانشگاه امير كبير

***********************

اين حكايت واقعي نيست  و جنبه تمثيلي و طنز دارد و تشابه  اسامي بكار رفته كاملاً تصادفي ميباشد  .

سيمرغ در جنگل

برگرفته از كتاب منطق الطير عطار نيشابوري

راويان اخبار و طوطيان شکر شکن شيرين گفتار حکايت و روايت همي نموده اند که در روزگاران قديم طايفه اي از دانشمندان و مهندسان (مرغان) همه در مجمع " شوراي صنفي" جمع آمدند تا برای خود پادشاهی برگزینند امّا نمی دانستند که چه کسی لایق این پادشاهی است به خاطر همین ، تلاش آنان برای یافتن پادشاه بی ثمر می ماند تا این که روزی هدهد (مير علي)  آمد و گفت : من پادشاهی را می شناسم که از همه برتر و بهتر است پادشاهی که نامش سیمرغ است  اما برای رسیدن به این پادشاه باید راه طولانی كوه قاف را پيمود كه از جنگل هاي روستاي دَلِسم – ويسَر در جاده چالوس ميگذرد  .

دانشمندان و مهندسان (مرغان) پس از مدتی صحبت با  هدهد  پذیرفتند و گفتند :اینک برای طی کردن این راه باید برای خود رهبری برگزینیم تا ما را در این راه طولانی همراهی  و سرپرستي کند پس برای انتخاب رهبر ، قرعه کشی کردند  و قرعه به نام "مريم خاله" افتاد  بنابراین جمیع دانشمندان و مهندسان (مرغان)  پذیرفتند که با "سرپرستي مريم خاله" و "راهنمايي هدهد مير علي"  راه را برای رسیدن به "سیمرغ"  (پادشاه اصلی) آغاز کنند .

دانشمندان و مهندسان (مرغان)  قبلاً  با "عطار نيشابوري" آشنا بودند چون  فقط از دكان او عطر و گلاب ، گل گاو زبان ، زردچوبه -  چايي و ادويه جات و ....  ميخريدند ، بدين سان آنها باهم همپيمان شدند كه هرچه سريعتر راهي اين سفر خطر ناك يا به عبارتي "برنامه گل گشت" شوند  و گفتند حال كه ما دستمان به عطار نمي رسد بهتراست ميعادگاه خود را زير حافظ  و امير كبير بگذاريم (البته پل حافظ) كه ازفضايل اين مردان بزرگ هم بهره مند شويم . بالاخره روز موعود فرا رسيد و ساعت 7 صبح همه مرغان راهي سفر خطر ناك خود شدند .

آنها ازجاده كرج - چالوس رفتند رفتند رفتند تا به كنار فروشگاه دهاتي و ماهان رسيدن و براي خوردن صبحانه توقف نمودن و البته دو تن از افراد با تجربه و سينه سوخته تاب فراق نياورده  و به خاطر شور و اشتياق زياد خود را به درون نهر آب انداخته و تني به آب زدند . بعد از خوردن صبحانه ، دوباره به را افتادند و  از مسير مرزن آباد – كُجور رفتند رفتند رفتند تا هنگام ظهر به جنگل روستاي دَلِسم – ويسَر رسيدند . همگي با رهبري سرپرست (مريم خاله) و راهنمايي هدهد (مير علي) حركت در جنگل راآغاز نمودند .

 زيباي هاي جنگل خيلي زياد بود و دانشمندان و مهندسان (مرغان)  همه محو تماشا و سرپرست (مريم خاله) نگران و دايماً هشدار مي داد كه مبادا  از بقيه جدا شويد و جا بمانيد كه خطرها در پيش است . و احتمال دارد خرس گنده ، گربه نره يا روباه مكّار گولتان بزنند و بلايي به سرتان بياورند .

 بعد از چند ساعت پياده روي در جنگل  و با تاريك شدن هوا ، هدهد (مير علي) گفت  امشب را در اين منزل  اطراق مي كنيم . كه اين سخن همه دانشمندان و مهندسان (مرغان) را خوش آمد و و سريع به دو دسته تقسيم شدند گروهي چوب براي سوزاندن جمع كردند و گروهي ديگر چادرها را  برپا نمودند . بعد از روشن شدن آتش همه به دورش جمع شدن و برنامه معارفه انجام شد و جذاب تر از آن برگزاري كلاس فشرده آموزشي با عنوان "دفع گزندگان سمي و خطرناك به نامهاي كبري و مرجان " بود با قبولي تضميني و صددرصد رايگان . البته با نمايش و انجام حركات پانتوميم توسط تني چند از مرغان هنرمند و همچنين  مرور درس "چگونه با رعد برق مهربان باشيم" كه براي همگان جالب بود . و بعدش هم  خواب با اعمال شاقه و سرو صداي مرغان ذوق زده  .

باري فردا صبح سرپرست (مريم خاله) همه را شمارش كرد و نتيجه را به هدهد (مير علي) گزارش داد  و  او  چندين ساعت به ليست اسامي  نگاه كرد  و  خنديد و  اشك شوق ريخت و فرياد زد"اي جماعت از خودتان شادي در وكنيد " كه ما به كوه قاف رسيديم و اگر خوب دقت كنيد شما سي نفر همان سيمرغ اصلي هستيد و ما ديگر به راه ادامه نخواهيم داد و به ما مقصود خود رسيده ايم و  از همين مسيري كه آمده ايم بر ميگرديم .

 همه مرغان از اين خبر خوشحال شدند و به يكديگر  تبريك مي گفتند و بعد از چندين بار شمارش معلوم گرديد كه سي و پنج نفر هستند ولي اصلاً به روي خودشان نياوردند و با صداي  بلند ميخنديدند و پايكوبي ميكردند و  ميگفتند " ما دو تا گيلاسيم هي " "سيمرغ اصلي هستيم تا شب همينجا هستيم" " آهويي دارم خوشگله  فرار ..."

گروه سي و پنج نفره "سيمرغ" با خوشحالي تمام و براي رساندن اين پيروزي و موفقيت به گوش جهانيان از كوه قاف پائين آمدند و  مسير بازگشت را در پيش گرفتند . وشب هنگام به تهران رسيدند .

كوه نامه باب هفتم  حكايت سيمرغ در جنگل

مجمعی کردند مرغان جهان                   در اتاقِ "شورا " ميان ساختمان

جمله گفتند سرپرست روزگار                 امتحانامون تموم شد برنامه بزار

هدهد آشفته دل پر انتظار                     در میان جمع آمد بی قرار

گفت ای مرغان به چالوس ميرويم           با اتوبوس يا ميني بوس  ميرويم

جملگي بايد رويم تا جنگل                     دور شويم از مردمان  انگل

رفته است از شهر برون سيمرغ ما          گويي يا  گشته ملول از دست  ما

كوله كفش كلاه  رخت و لباس                با خود آريد تا نباشيد  آس و پاس

سرپرست فرمود فردا هفت صبح             جملگي جمع ميشويد در زير پل

عزم راه كردند و رفتن اين گروه                تا رسيدند بر درختان هلو

سينه ي سوخته به نهر آب زدند              در درون آب هي فرياد زدند

ممدا ميگفت ای پرندگان بر و بحر            من نیم مرغی چو مرغان دگر

در ادب خود را بسی پرورده ام                همچو مرتاضان ریاضت کرده ام

هم مجيد با جامه گان خيس خود            هيچ نبودش ترسي حتي يك نخود

ظهر هنگام رسيدن بر قرار                      پس كمي راه رفتن تا  نهار

بعد از آن حركت شدن تا شامگاه            هدهد دانا بگفت اين خوابگاه

يك گروه چوبهاي خشك جمع مي كند      يك گروه چادر برپا مي كند

شعله هاي آتش در مي كشيد               همزمان با آن گروه جيغ ميكشيد

هم كلاس عقرب و هم مار بود                نام آنها مرجان و كبري بود

بعد هر كسي نامش بگفت                    رشته و سال ورودش را بگفت

هر كسي چيزي بياورد بخورد                  پس شدن در كيسه هاي خواب خود

جمع مرغان صبح شمارش ها شدند        شد مشخص سي و پنج تن شدند

هدهد دانا غذايش را بخورد                    خنده اي كرد چون كسي ديشب  نَمرد

پس بگفتا يافته ام سيمرغ را                 چون كه دقت كرده ام اين ليست را

ما ز كوه قاف پائين مي رويم                  ما زبالائيم بالا مي رويم

تا توانيد خنده و شادي كنيد                   تا به تهران ميرسيم بازي كنيد

هفت شهر عشق را "عطار" گشت            عاقبت از راه چالوس رفت به رشت

برنامه : صعود به قله الوند

مكان : شهرستان همدان

زمان : روز پنجشنبه و جمعه مورخه 19 و 20 ارديبهشت 1387

سرپرست : آقاي مهندس محمد رضا شمشيري

راهنما : آقاي مهندس مجتبي زينال

تعداد افراد شركت كننده : 17 نفر

محل حركت : ساعت 6:30 صبح از ترمينال آزادي (غرب)

یک راز از هزار راز الوند

توضيح: ميرزا محمود خان کاتب به پيروي از مرشد خود شيخ ابو محمد (اعلي اله المقامه) راپورت وقايع الوند را به طور کميک مکتوب نموده و افعال محيرالعقول از بابت سفرنامه را می نگارد.

آن محرم اسرار؛ آن مقرب انوار، آن هر درب بسته‌ای را مفتاح، منشاء پليمر و قانون و سه‌گاه، آن فرزند پلي تكنيك  و شاگرد امير كبير " شیخ ابو محمد شمشيري" ، از نوابغ روزگار و ملازم کردگار بود.

باري او پس از چهل شبانه روز ناله و زاری ، نیایش و ستایش ، ذکر دعا و اوراد و سر تعظیم و تکریم بر آستان مرشد و پیر خود سائیدن ،به مرتبتی دست یافتی که استاد بزرگ و مرشد او دل به رحم آمدی و رضایت دادی که یک راز از هزار راز ناپوشیده جبال الوند را بر او باز گويد . 

ايشان بعد از شنيدن سخن استاد به فكر فرو رفتي و با خود زمزمه ها نمودي . و تصميم بگرفت تا هر روز اوامري صادر فرمايد

رئيس الگروه  بعد از مشورت با حكماي علم جبال ، تيليفون همراه ورداشتي و اوامر ذيل را صادر فرمودي تا عوام الناس را از گمراهي بيرون بيآوردي .

شنبه: هر کس از رعايا كه قصد عزيمت به بلاد همدان را دارد به اينجانب اطلاع واصل نمودي .

يکشنبه: من از الآن الی قيام يوم الدين به شما  امر ميكنم  كه بعد از دريافت پيامها و اوامر به من اطلاع داده  تا  بدانم چند نفريد.

دوشنبه: امر مينمائيم به صغير و كبيرتان  كوله ، كيسه و طعام  از اهم  ملزومات است . هيچيك از رعايا فراموشش ننمايد . والا شخص خاطي اخراج و  بايد جلوی قبله عالم  تعظيم نموده و دوهزار بار دست مبارکش را ببوسد.

سه شنبه: اي جماعت  آب نيز از اهم ملزومات است .

چهار شنبه: رئيس الگروه  درشكه بزرگي از براي سفر آماده نمودي و براي بازيد آن به گاراژ رفت  . وبا خوشحالي به همگان اطلاع دادندي كه فردا  7 صبح  در محل استراحتگاه درشكه چي ها اجتماع كنيد و هر كس اوامر را جدي نگيرد او را در حياط عمارت خوابانده به پشتش شلاق بزنند و به جای تشرف به مزار عرفا و فلاسفه  وی را مجبور مينمائيم به جنگل كارا و سربند و دربند رود .

پنجشنبه : ساعت شش از دسته گذشته، رفتيم اطراف دايره معظم آزادي که يکی از عمارتهاي  محيرالعقول بوده و هر کس از بلاد مختلف به اينجا وارد شده مي رود آن را زيارت می نمايد. رئيس الگروه  در وسط صالون گاراژ ايستاده تا همگان او را بيابند و بعد از رسيدن آخرين نفر و پيوستن به جماعت شيخ با دست راست ، سمت چپ را نشان داد و همه را به سوي مركب هدايت نمودي .

بعد از سوار شدن به مركب  جمله خلايق شروع كردندي به شيرين كاري ، ولي گويا صاحب مركب  يعني همان درشكه چي پخش انواع آهنگ فرنگی و طرب انگيز و نمايش افعال قبيحه و اطوار فرنگی و نشان دادن عکس هر کس ديگری را ممنوع كرده  بوده  و ميگفت سيستم صوت خراب است . ايضاً

بعد از طي مسافتي زياد و طولاني  و دور شدن از بلاد تهران  ، درشكه كنار كاروانسرايي متروك توقف كرد، جهت قضاي حاجت و رفع خستگي كاروانيان و بعد از اندكي ، كاروان دوباره به راه افتاد . رئيس الگروه  بعد از حركت درشكه چندين بار بوسيله دستان مبارك و چرتكه ديجيتال رعيت را شمارش كردند و  فرمودند: آيا در اين مدت سارقين و اجانب به ما حمله ور شدند و يا در مركب اتفاقي  رخ داده و شما خبر داريد و به ما خبر نداديد؟ عرض کرديم: کور بشويم اگر خبر داشته باشيم و به شما نگوئيم. فرمودند: پس چرا يكي از كاروانيان نيست . همه رجال و نسوان شيون سر دادندي و رئيس الگروه  خود را از مركب پائين انداختي و با سرعت به سمت كاروانسرا هجوم نمودي  . (در اين موقع جماعت به هم نگاه كردندي و بر شجاعت رئيس غبطه خوردندي) في الحال رعيت جا مانده به علت نداشتن ساعت و برحسب عادت ، وقت را فراموش كرده و ساعت 10 صبح درحال انجام فريضه ظهر و عصر بود . رئيس الگروه  وقتي او را ديد ، اشک شوق افشانده و بقاعده يک ساعت به سجده رفته، خوابش برد.

سپس مركب دوباره به راه افتاد و بالاخره كاروان در هنگام ظهر به مقصد رسيد و بلا درنگ كاروانيان  از براي صرف اطعمه به كنار مزار شيخي رفتند كه مي گفتندي از اولياء بوده و سراينده اشعار روان و نامش باباطاهر. جماعت بساط خود  پهن نمودي و پنجه در نان  و اشكنه فرو بردي  و چاي داغ  و اشربه مي بلعيدي .

در اين هنگام والده گرامی ما از طهران تيليفون فرموده، با شعف و شادمانی خبر داد که طياره آقاجواد، عموزاده ما از مشهد بلند شده و بدون اينکه با طياره های ديگر تصادف نمايد يا با طيور و پرندگان برخورد نمايد يا داخل عمارات طويل برود و يا به کوه اصابت نمايد يا دچار احتراق شود و يا به جای تهران به بغداد مسافرت نمايد و يا موقع فرود لاستيک آن آتش بگيرد، در طياره خانه مهرآباد فرود آمده و آقاجواد صحيح و سالم به طهران وارد شد.  الحمدلله

باري رعايا بعد از صرف نهار و اطعمه از طرق معمول كه همان پاي كوه و گنج نامه باشد به سمت پناهگاه ميشان حركت نموده و بعد ازظهر بدانجا رسيد  . رئيس الگروه  بعد از آنكه انگشت مبارك خود را در دهان خيس كرده به سمت بالا برده و بعد از مدتي كه به آسمان خيره شده بود  هوا را ناخوش ديد و  دستور داد  اطراق ميكنيم  و  خلايق بعد از گذاشتن اثاب و اثاثيه خود در پناهگاه ، هر يك به طرفي رفتندي  و تا هنگام شام چرخ ميزدندي .  پناهگاه ميشان محل اطراق كاروان مكان خوب و مجهزي بود و نياز به خسبيدن در بيرون از پناهگاه نبود .